FINDIKÇININ FİYAT DERDİ YOK!

Nasıl olsa çiftçi çalışacak…Güneşin altında terleyecek, yağmurda çamurda bahçeye girecek, gübresini, ilacını, işçisini, mazotunu borçla karşılayacak.
Sonra da klimayı açıp serin mekânlarda oturanlar, çiftçinin alın teri üzerinden hesap yapacak ve kaymağını yiyecek.
Çiftçinin fındık fiyatı konusunda bir derdi yok İsterseniz hiç fiyat açıklamayın. Oy mu, eleştiri mi, hiç sıkıntı yok. Oy iş başka.
Hatta hiç zahmet etmeyin. Çiftçi, "Benden para almıyorlar ya, şükür!" der, yine şükreder.
Fındık hasat zamanı geldi.
Bahçelerde fındık hazır, üretici hazır, işçi hazır…
Ama ortada hâlâ fiyat yok.
Aslında fiyat açıklamak da gereksiz!
En iyisi; çiftçi fındığını toplasın, çuvallara doldursun, sonra da nereye teslim edeceği konusunda kendisine gelecek talimatı beklesin.
Böylece ne fiyat açıklama zahmeti olur, ne üreticinin kafasını karıştırmaya gerek kalır, ne de çiftçinin "Benim emeğim kaç para ediyor?" diye düşünmesine zahmet etmemiş olursunuz!
Nasıl olsa üretici üretmeye devam eder. 
Çünkü üretici alışkındır…
Zarar etmeye alışkındır.
Borçlanmaya alışkındır.
Maliyetlerin altında ezilmeye alışkındır.
Ama nedense bir türlü emeğinin karşılığını almaya alışamamıştır.
Ne güzel sistem! Çiftçi üretsin, başkaları kazansın.
Çiftçi risk alsın, başkaları fiyat belirlesin.
Çiftçi alın terini ortaya koysun, başkaları masa başında nasıl daha zengin olurumum hesabını yapsın.
Sonra da dönüp çiftçiye; "Şükret!" densin.
O halde açıkça söyleyelim:
Fiyat açıklamaya da gerek yok.
Çiftçiye sadece fındığını ne zaman toplayacağını ve kime teslim edeceğini bildirin yeter!
Nasıl olsa üreticinin fiyat konusunda bir derdi yokmuş…
Varsın alın terinin de bir fiyatı olmasın!
Yeter ki birileri kazanmaya devam etsin.
Çiftçi mi?
O zaten çalışır…
Hem de her yıl yeniden.
Çünkü bu ülkede üretmek zorunda olanların sesi duyulmasa da, onların ürettiğinden kazananların sesi nedense hep çok gür çıkıyor!