Türk Milleti'nin geçmişinde hırsızlık yoktur. Kapı kilitleme yoktur. Cumaya giderken satış tezgahının önüne sadece kedi köpek girmesin diye engel konulur.
Komşu esnaf satış yapamadı diye üzülmek vardır. Gelen müşteriyi ona yönlendirmek vardır.
Bu milletin meyve bahçesinden geçen ordusu, yediği üzümün parasını dallara bırakıp giden bir millettir.
Ahilik vardır. Esnaf kardeşliği vardır.
Biz bu hale nasıl geldik? Biz bu değildik! Bize ne oldu? Çaldıkça akıllı olmak, bu milletin fıtratında yoktur. Verdikçe, ikram ettikçe huzur bulmak, dağıttıkça mutlu olmak vardır.
Bölüşmek, paylaşmak vardır. Komşu açken tok yatmazdık. Komşuda pişerse bize de düşerdi.
Yemeğin kokusu komşuya ulaştı, canı çeker, imrenir diye aynı yemekten bölüp ikram etmek vardı.
Şimdi kahvaltı serpme, sosyal medyada herkese göster ama kimseye verme!
Şimdi kapılar çelikten, kilitler birden çok... Yine soygun, yine hırsızlık!
Kapılara değil, kalplere kilit vuran bir eğitim sistemi, adaleti sağlayan acımasız yasalar ve uygulayan hakimler olmalı.
Çalanın tüm mal varlığına el konulmalı ve hazineye devredilmeli, yani müsadere edilmeli. Tarihte bunun uygulamaları vardır.
Bu soygunlar ekonominin "15 TEMMUZU" dur. Eğer can yakıcı şekilde, tüm soygunculara gereği yapılır, mal varlıkları müsadere edilirse, buna müsade eden yasalar iki günde geriye doğru uygulanmak üzere çıkarıtılır ve yürürlüğe konulursa, bir 15 TEMMUZ daha başarıyla anlatılmış olacaktır.
İçimize elma kurtları girmiş...!
Birbirimize güvenimizi yeniden sağlamak için bu elma kurtlarından kurtulmanız gerekir.
Güçlü millet olmanın yolu dayanışmadan geçer. Yoksa perişan oluruz.
Abdullah GÜLAY