Bu maçla birlikte, son dört haftadır galibiyet yüzü görmeyen, bu süreçte kaybettiği 9 puanla taraftarda derin bir hayal kırıklığı yaratan Trabzonspor, şampiyonluk yarışını çoktan geride bırakmışken lig ikinciliğini ve dolayısıyla Şampiyonlar Ligi eleme şansını da yitirerek, bu yöndeki bütün umutlara, bu maçla birlikte havlu attı!
Taraftarın uzun süredir “neden süre almıyor?” diye hocayı eleştirdiği Salih Malkoçoğlu’nun ilk kez 11’de başladığı bu müsabaka, hem kendisi hem de tribünler açısından önemliydi.
Sezon başından beri özellikle iç sahada beklenen o hırslı, baskılı ve mücadeleci Trabzonspor’u bir türlü göremedik.
Eleştiri olduğunda “Kadro yetersiz” söylemi dillere pelesenk olmuştu ancak, puan kaybettiğimiz takımların büyük çoğunluğunun kadro kalitesi ve derinliği, bizimkinden önde değildi. Bu durumu böyle düşününce de insan istemsizce üzülmüyor değil.
Göztepe maçında da hedefi olan bir Trabzonspor’dan beklenen oyunu maalesef yine göremedik.
Biz baskı, hırs, mücadele ve gol beklerken, bunların neredeyse tamamını rakip takımdan gördük.
Bu durum taraftarı ciddi anlamda bunaltıyor.
Orta alanda topu ileriye taşıyan en önemli isimlerden Oulai’nin ilk devre yokluğu, takımın yaratıcılığını ve hücum gücünü belirgin şekilde eksiltti.
Bu eksiklik sayesinde Göztepe, üzerimize rahatça gelebilen ve pozisyon bulan bir kimliğe büründü. Ve 32. dakikada Juan’ın golüyle konuk ekip 1-0 öne geçti.
Kendi evimizde bu kadar aciz ve iradesiz bir oyun izlemek artık taraftara zül oluyor.
Devre bitmeden Mustafa Eskihellaç’ın 1,5 dakika arayla gördüğü iki sarı karttan kırmızı kartla atılması ise akıllara zarar bir olaydı.
Zaten iyi oynayamayan takımını 10 kişi bırakmak, hiçbir mazeretle izah edilemez.
İkinci yarı büyük oranda orta saha mücadelesi şeklinde geçti. 70. dakikadan sonra tempo biraz artsa da pozisyon üretme konusunda yine Göztepe öndeydi.
“Trabzonspor ikinciliği istemiyor” demek elbette mümkün değil. Ancak sahada çekilen eziyet ve gösterilen performans, insanın kafasında ister istemez böyle sorular oluşmasına yol açıyor.
Hakem maçta uzun süre “etliye sütlüye karışmadı” ne hoş diye düşünürken, maçın son bölümünde gerçek kimliğini gösterdi! vermediği kartlar ve özellikle Onuachu’nun buz gibi geçerli golünü “faul” gerekçesiyle iptal etmesiyle kimseyi şaşırtmadı.
Trabzonspor uzatma dakikalarında iyice yüklendi ve beklenen golü Umut Nayir’in muhteşem vuruşuyla buldu: 1-1.
Mustafa Eskihellaç kırmızı kart görmeseydi maçın sonucu ne olurdu bilinmez, ancak maç 11’e 11 oynansaydı Trabzonspor’un kazanma ihtimalinin daha yüksek olduğu aşikârdı.
Yine de faturayı sadece Mustafa’ya kesmek doğru değil. İyi oynamayan takımında taraftarın hissettiği gibi hissettiği için hırsla mücadele ettiğini ve talihsizce kartları gördüğünü düşünüyorum.
Başakşehir’in Fenerbahçe’ye kaybetmesiyle Göztepe bu deplasmandan aldığı 1 puanla amacına büyük ölçüde ulaştı.
Trabzonspor’un ise kazanamaması, ikincilik mücadelesinde havlu atmak anlamına geliyordu.
Fatih hoca, maç sonu verdiği demecinde ikincilik şanslarının devam ettiğini ancak, “bizim için önemli olan kupa, kupa finali” demesi bazı sonuçların sebeplerinin kaynağını ortaya koyuyordu.
Bu havlu, Trabzonspor’un gelecek planlamasını ve yaz dönemini nasıl etkileyecek, hep birlikte göreceğiz.
(2010-11 ŞAMPİYONU TRABZONSPOR)