Trabzonspor, kupa finalinin oynanacağı stat tartışmalarının gölgesinde Gençlerbirliği maçına çıktı. Kafalar karışıktı.
Ligin son haftasında kümede kalma mücadelesi veren Gençlerbirliği ve Antalyaspor’un kaderini doğrudan etkileyecek bu maç büyük önem taşıyordu.
Fatih hocanın, defansta rotasyon yaparken ileri hattı tam kadro sahaya sürmesi hem maçı almak, hem dinlenmek istedi mesajı verirken, bu arada Konyaspor finalinede hazırlanıyorum demek istedi ama, maçta oynanan oyun ve alınan kötü skora bakıldığında hiçte istediği mesajı veremedi. Beklediğinide alamadı bana göre.
Yenersin, yenilirsin, o kadar önemli değil.
Önemli olan, sahaya çıktığın maçı ciddiye almaktır.
Trabzonspor demek, dosdoğru olmak demektir. Sanırım siz, bu maç özelinde verdiğiniz kararlara bakıldığında ve aldığımız mağlubiyetle dosdoğru kararlar veremediniz!
Maçın ilk yarısının son dakikasında Boran Başkan’ın kademe hatasıyla yediğimiz golle 0-1 geriye düştük evet ama bu önemli değil, önemli olan, önündeki maçı önemsemeden bir sonrakine odaklanmanın yanlışlığıydı.
Önündekini başaramadan sonrakinden başarı beklemek, abesle iştigaldir.
Maçın duygusal anlarından biri de Nwakaeme’nin oyundan çıkarken yaşadığı veda dakikalarıydı. Kulübe kattığı değer için kendisine minnettarız. Onu unutmayacağız.
Öte yandan Onuachu’nun gol krallığı yarışında Başakşehir’den Shomurodov ile 22’şer golle eşitlenmesi, maçın heyecanını bir nebze artırdı. Ancak Onuachu’nun bir türlü, onu öne çıkaracak o golü bulamaması, taraftarı ayrı bir gerilime soktu.
Fatih hoca, maçın ilerleyen bölümünde altyapıdan gençleri sahaya sürdü. Bu, geleceğin umut verici oyuncularını vitrine çıkarma açısından olumlu görülebilir. Kadroda bu kadar yetenekli gencin bulunması, kulübün geleceği adına sevindirici ve alkışlanacak bir durumda olabilir,
Fakat bunları koca sezon boyunca düşünmeyip, böylesine kritik bir maçta denemek “çok geç kaldın hocam” dedirtti.
Gençlerbirliği, 1-0’lık üstünlüğünü korumak için varını yoğunu ortaya koyarken, bitime yakın attığı ikinci golle skoru 2-0 yaptı ve ligde kalmayı garantiledi. Üstüne bir de üçüncü golü atarak maçı 3-0 bitirdi.
Bu skor, tarihe, o küme düşecekti de, bizim final maçımız vardı da, biz ona hazırlanıyorduk da falan yazmayacak!
“Gençlerbirliği Trabzon’da Trabzonspor’u 3-0 yendi” diye yazacak!
Bu, Trabzonspor’a yakışmadı.
Sen Trabzonspor’sun. Sana gönül vermiş milyonları böyle üzemez, böylesine kötü bir duyguya sokamazsın.
Kimin düşeceği, kimin kalacağı bizi ilgilendirmemeliydi.
Sahaya çıktığın her maçı ciddiye almak zorundasın. “Ben elimden geleni yaptım” demekle, 0-3’lük skor karşısında kimseyi ikna edemezsin.
Sonuç olarak,
Trabzonspor, bu maçla hem Antalyaspor’u küme düşürmüş hem de Konyaspor finaline psikolojik dezavantajla gitmiştir.
Üç gün sonra küme düşürdüğümüz takımın stadında, onların şehrinde final oynayacağız. Antalyalılar bize olumsuz yönde psikolojik baskı uygulayacak ve bu durum Trabzonspor’u kötü etkileyecektir.
Konyaspor’un final öncesi inançlı ve moral olarak üstün olmasıyla, ev sahibi gibi hissettikleri stat durumunu da sonuna kadar olumlu yönde kullanacaklardır.
Ben bu psikolojiye finali kazanabileceğimizi düşünmüyorum! İnşallah kazanırız.
Sonuç olarak,
Ligi üçüncü bitirip, son maçta 3-0’lık yenilgi alıp, finalde de kupayı kaybeden bir takımın hocası olarak sezonu tamamlamak, gelecek sezona eksi puanla başlamak demektirki, bu gelecek adına hiç de parlak bir tablo değildir hocam.
Umarım yanılıyorum.
Umarım finale kadar toparlanır, istediğin her şeyi sahaya yansıtıp ve sezonu kupa ile kapatırız.
(2010-11 ŞAMPİYONU TRABZONSPOR)