Trabzonspor, zirve yarışını sürdürebilmek için İstanbul deplasmanına mutlak galibiyet parolasıyla çıktı.
Rakip Eyüpspor diye hafife almak hataydı.
Neden mi?
Fatih hocanın açıkladığı ilk 11’i görünce bu düşünceye kapıldım açıkçası.
Pina, Augusto ve Mustafa Eskihellaç kulübede otururken, sağ bekte Ozan, forvette formsuz Umut Nayir ve bekte formsuz Lovik’in ilk 11’de başlaması gerçekten anlaşılır gibi değildi.
Eğer bu isimlerin sakatlık gibi bir sorunları varsa, o zaman neden yedek kulübesindeler? Sorun yoksa neden oynamıyorlar?
Bu sorular doğal olarak insanın aklına geliyor ve ister istemez “Acaba rakibi hafife mi alıyoruz?” diye düşündürüyor.
Yine de her gün oyuncularla iç içe olan, onları en iyi tanıyan Fatih Hoca’nın vardır bir bildiği diye düşünüp sabretmeye çalışıyoruz.
Ama uzun süredir benzer “macera” kadrolar görmekten dolayı açıkçası endişeliyim.
Bugün olmasa yarın, burada olmasa öbür maçta, er ya da geç bu tercihlerin ağır faturasını ödeyeceğimizden korkuyorum.
İşte bu korku, eleştirilerimizin asıl kaynağıdır.
Çünkü biz büyük düşünüyoruz!
Bugün Eyüpspor’u, gelecek hafta da Galatasaray’ı yendiğimizde maç fazlasıyla Galatasaray’ın sadece 1 puan gerisinde olacağız.
Böylesi bir tablonun psikolojik üstünlük açısından ne kadar değerli olduğunu hayal edebiliyor musunuz?
Fatih Hoca’nın da bu büyük resmi böyle görmesini istediğimiz için, alışılmadık kadro tercihleri gördüğümüzde sesimizi yükseltiyoruz.
Ne yazık ki maça damgasını vuran şey, ilk yarının tamamen heba edilmesi oldu.
Lovik etkisiz, Ozan etkisiz, Zubkov da formsuz kalınca kanatlar tamamen kilitlendi. Trabzonspor hücumda neredeyse varlık gösteremedi.
Hedefleri ve iddiası bu kadar yüksek bir takımın, küme düşmeme mücadelesi veren bir rakibe karşı ilk yarıyı 0-0 bitirip soyunma odasına gitmesi gerçekten üzücü.
Fatih Hoca, ikinci yarının başında, en başta yapılması gerekeni nihayet yaptı!
Umut Nayir ve Lovik’i kenara aldı, yerine Pina ile Augusto’yu soktu.
Bu iki oyuncu sahaya girer girmez oyuna müthiş bir hareketlilik ve enerji getirdiler.
Sonuç? 66. dakikada Zubkov’un ceza sahasına gönderdiği topa Augusto çok iyi vurdu ve Trabzonspor’u 1-0 öne geçirdi.
Pina ve Augusto’nun ikinci yarıdaki arzulu, hareketli oyunu, hocanın ilk yarıdaki kadro tercihini muhtemelen kendisi bile sorgulatmıştır diye düşünüyorum.
Trabzonspor güzel futbol oynadığında, gol attığında, galibiyet aldığında taraftar gerçekten mutlu oluyor.
Zaten son dönemlerde bizi mutlu eden tek şey bu.
Ama ne yönetim beklenen transferleri yapıyor, ne hoca formsuz isimleri kenarda tutup doğru düzgün kadro kuruyor, ne de oyuncular sahada yeterli ciddiyeti gösterebiliyor.
Zoraki bir gol buluyoruz, zorla üç puan alıyor, ölüp ölüp diriliyoruz ve zoraki mutluluk yaşıyoruz.
Artık bıktık.
Hedefi şampiyonluk, Şampiyonlar Ligi olan takım, küme düşmeme savaşı veren Eyüpspor karşısında acziyet yaşıyor!
Biz kızmayalım da kim kızsın? Sonra da “Niye eleştiriyorsunuz?” diyorlar.
Maçın saha içi en iyileri, Saviç, Nwaiwu, Pina ve Folcarelli olunca, sanırım ne demek istediğimi gayet net anlatabiliyorum.
Neyse… Çok şükür ki zor da olsa bir gol bulduk, üç puanı aldık ve zirvedeki heyecanımızı zoraki de olsa devam ettirdik.
(2010-11 ŞAMPİYONU TRABZONSPOR)