Biz, Atıcı Ailesi olarak, 11 Ağustos 2021 tarihinde Trabzon Ortahisar Yeşilbük Mahallesi’nde, nereden geldiği ve kimin ateşlediği belli olmayan bir silahtan çıkan “yorgun mermi” ile hayatının baharında yaşam hakkı elinden alınan 15 yaşındaki oğlumuz Emir Yuşa Atıcı’nın acısını tam 5 yıldır yaşıyoruz.
O gün, İstanbul’dan dedesini ziyaret etmek için Trabzon’a gelen oğlumuz, hiçbir suçu yokken, hiçbir sebep yokken, sadece gökyüzüne sıkılan bir kurşunun hedefi oldu. Her yerde Emir Yuşa’mız var; eşyalarında, fotoğraflarında, anılarımızda… Ama en önemlisi yüreğimizde bitmeyen bir yangın var.
Aradan geçen 5 yıla rağmen tetiği çeken kişi hala bulunamadı. Evladımız toprağın altında, katili ise sokaklarda hiçbir şey olmamış gibi yaşamına devam ediyor.
Bir kişinin bir anlık eğlencesi, bizim ömür boyu acımız oldu.
30 Mart… Oğlumuzun doğum günü.
Bu yıl da onun yokluğunda biz pasta başında değil, bir mezar başında olacağız. Onun büyüdüğünü göremedik, hayallerine eşlik edemedik
Bizim için her doğum günü, eksik kalan bir hayatın ve yarım kalan hayallerin hatırlatması oldu.
Bizim tek isteğimiz, oğlumuzun katilinin bir an önce bulunması ve adalet önünde hesap vermesidir. Bununla birlikte, bireysel silahlanmaya karşı caydırıcı yasalar çıkarılmasını, ruhsatlı veya ruhsatsız silah taşıyanlara ağır cezalar verilmesini talep ediyoruz.
Unutulmasın ki önemli olan, suç işlendiğinde failin bulunması değil, suçun hiç işlenmemesidir.
Daha fazla çocuk ölmesin, daha fazla anne-baba bizim gibi yanmasın.
Başta Trabzon olmak üzere tüm Türkiye’den sesimizi duymanızı, bu acının unutulmamasını ve oğlumuzun katilinin yakalanması için desteğinizi istiyoruz.
Bugüne kadar yanımızda olan, sesimize ses katan herkese teşekkür ederiz.
Atıcı Ailesi
Asiye Atıcı (Anne): 535 592 05 03
Mustafa Atıcı (Baba): 530 524 18 43
