TURAN ÜLKÜSÜ ADI AKILDA, RUHU TARİHTE OLUR

Bu şehirde; Fetihten sonra Trabzon’u şehzadeler şehri yapan Yavuz Sultan Selim Han’ın bir müzesi yoktur.
Bu şehirde doğan Cihan Padişahı Kanuni Sultan Süleyman’ın bir müzesi yoktur.
Ve en vahimi; Trabzon’u fethederek Türk yurdu yapan Fatih Sultan Mehmet Han’a ait bir fetih müzesi dahi yoktur.

Bu gerçekler ortadayken, bunları dert edinmeden kalkıp Turan Ülküsü’nden söz etmek, tarih şuuru değil; samimiyet sorunudur.
Turan Ülküsü, herhangi bir dernek tabelasına yazılacak süslü bir isim değildir.
Turan Ülküsü; fetih ahlakı, millet bilinci ve devlet ciddiyeti ister. Bu kavramı kullananların önce ne söylediklerini ve neye hizmet ettiklerini bilmeleri gerekir.
Trabzon’un fethi 15 Ağustos 1461’dir.
Bu tarih tartışılmaz.
Bu tarih pazarlık konusu yapılamaz.
Bu tarih, festival takvimlerine göre yer değiştirilecek bir organizasyon başlığı hiç değildir.
Daha önce de açıkça ifade ettiğim gibi:
Fetih süslenmez. Festival fethe göre hizaya girer.

Bugüne kadar düzenlenen Kültür Yolu Festivalleri kapsamında Trabzon’a gönderilen sanatçıların; fetihle, fethin ruhuyla ve bu şehrin tarihsel-manevî kimliğiyle neyi temsil ettikleri Trabzonlular tarafından gayet iyi bilinmektedir.
Fetih; imanla, kılıçla, adaletle ve devlet aklıyla kazanılmış tarihsel bir hakikattir.
Festival ise adı üstünde bir eğlence organizasyonudur.
Net konuşmak gerekir:
Fetih %100 ruhtur. Festival %100 eğlencedir.
Eğlenceyle fethi yan yana getirmek; fethi hafifletmek, anlamını sulandırmak ve onu sıradanlaştırmaktır. Bu yaklaşım, Turan Ülküsü’nden bahseden birine yakışmamıştır.
Trabzon, dışarıdan akıl verilecek bir şehir değildir.
Bu şehir, masa başı önerilerle değil; kanla, mücadeleyle ve imanla yazılmış bir tarihin mirasçısıdır.
Ve artık açık konuşmanın zamanı gelmiştir:
Koltuk gidince çakma koltuktan konuşanların bu şehre söyleyecek sözü olamaz.
Hayatını koltukla anlamlandıranlar, koltuk gidince sahte mevkilerden ahkâm kesmeyi marifet sanır. Ancak konu fetih olunca, susması gerekenlerin kimler olduğu da gayet nettir.
Ne yaptığını bilmeden, neye hizmet ettiğini tartmadan, yalnızca görünür olmak adına konuşanlar;
Trabzon’a da, Turan Ülküsü’ne de, Türk tarihine de zarar verir.

Daha önce de yazdım, bugün de tekrar ediyorum:
Fetih siyasi vitrin değildir. Fetih milletin namusudur.
Ve namus, hiçbir takvim oyunu ya da eğlence diliyle kirletilemez.

Bu nedenle; Trabzon’un fethini festival mantığına indirgeyen, fethi eğlenceyle yan yana koyan bu anlayışı açıkça kınıyorum.
Bu yaklaşım; Trabzon’un tarihine, Türk milletinin fetih bilincine ve Turan Ülküsü’nün ruhuna aykırıdır.