Eskiden birbirimize evimizin adresini verip, yol tarif ederdik.
Eskiden birbirimize evimizin adresini verip, yol tarif ederdik.
“Buyrun gelin, oturup çay içer muhabbet ederiz” diye.
Günümüzde bu değerleri teknolojinin hızla gelişmesiyle unutmuş bulunmaktayız.
Bir parmak ucumuzda bilgisayarımız, diğer tarafta cep telefonumuz.
İnsan ilişkileri gittikçe yok olan hızlı iletişim çağındayız.
Aile değerleri, dostluklar, güzel sohbetler.
Teker teker uzaklaşıyorlar bizden.
Şimdilerde biriyle karşılaştığımızda
“İnstagram’ın var mı?
Facebook hesabın var mı?
Whatsapp kullanıyor musun?”
Bunların hiç biri yoksa cahilsiniz efendim!
İnsanlığı birbirinden daha da uzaklaştıran iletişim yolları.
Zaten mesafelere yetişemiyorken, arayı daha da açan ne varsa kullanmanın peşindeyiz.
Kaçımızın aklında en son okuduğu kitap ve yazarı.
Kaçımız bir hasta ya da yaşlı ziyaretine gittik.
Kaçımız bir garibana evimizi ve soframızı açtık.
Kaçımız bir yetimi bir şekilde sevindirdik.
Gülenle kolay gülünür de, ağlayanla ağlamayı denedik mi?
Bunlar ve buna benzer nice sorulması gerekenlerin bize
(unutturulduğunun) ya da unuttuğumuzun farkında mıyız?
Bunları sorgulamadıkça hangi yoldan gidersek gidelim insan
o-la-ma-yız.
Ayser ÖZBAKIR
