Yıl sonu yaklaşınca her yıl olduğu gibi emekli maaş artışları yoğun bir şekilde basın yayın organlarında tartışılmaktadır. Bu tartışmaların varacağı sonucun dağın fare doğurması ironisine dönmemesini dilerim.
Neden bu yorumla söze başladım. Çünkü bizim dağ her yıl fare doğuruyor da ondan. Bu yılda fare doğurmayacağını düşünmek biraz saflık olur.
Her nedense devletimiz Milletvekillerimize üst düzey kamu görevlilerine gelince para buluyor ama alt düzey memur ve amir düzeyindeki kamu görevlilerine para bulamıyor.
Hem öyle bir sistem var ki, örneğin; 30.000 lira emekli maaşı alıyorsanız, bunu %10 artırınca size 3.000 lira bir artış isabet ediyor ama 100.000 lira alıyorsanız size 10.000 lira isabet etmektedir.
Burada adil bir artış var mı?
Zamların seyyanen verilmesi, ya da, çok alana az, az alana çok zam yaparak emekliler arasındaki büyük eşitsizlikleri törpülemek gerekir.
Alt düzeydeki yöneticiler, astları ile aynı emekli maaşı alıyorlar. Bundan kimsenin haberi yok galiba. Üst düzeydekilere bakın asla böyle bir durum söz konusu değildir.
Şöyle ki; Bir Genel Müdür ile Genel Müdür Yardımcısı aynı emekli aylığı almazken, Bölge Müdür Yardımcılarının altındaki Şube Müdürleri hatta bunların yardımcıları hep aynı emekli aylığı almaktadırlar. Bu nasıl bir adalet?
Burada idari bir hiyerarşi var ama mali açıdan bunun hiçbir anlamı yok.
Buradaki adaleti de bu taksimi yapanlar görsün isterim.
Bunu yapanlar varsa vicdanları bu eleştirilerime bir cevap versinler.
Burada bunlardan yani bu konudaki sorumlulardan birini tek bir hakaret içeren söz söylesem derhal soluğu Savcılıkta alırım.
O hakaret içeren sözü hemen görürler ama bunca eleştirilerimin hiçbirini gözleri görmez. Onlara aldıkları paralar haram da zıkkım olsun derim.
Görevlerini adalet ilkellerine göre yapmıyorlar. Görev ve yetkilerini kendi menfaatleri istikametinde kullanarak görevi suiistimal ediyorlar.
Geçmiş tecrübelerime dayanarak söylüyorum, 35 yıla yakın kamu görevi yaptım 21 yıldır da emekliyim. Maalesef hiç yanılmadım.
Yaşlanıp emekli olunca, yakınlarınızdan size bakan yoksa sefalet içinde ölüme terkediliyorsunuz.
Ballı emekli maaşı alanlar da yurt dışına tatil dahil her türlü imkandan yararlanıp zevk-ü sefa içinde yaşıyorlar.
Gini katsayısı olarak bilinen bir ülkede servet ya da tüketim dağılımındaki eşitsizliği ölçen gösterge açısından Türkiye 42.6 ile Avrupa’nın gelir dağılımı en bozuk ikinci ülkesi durumundadır.
Birinci sırada Kosova yer almaktadır. Bunu da hatırlatmam gerekir.
Bu durum Türkiye’nin ekonomi bürokratları için büyük bir ayıptır.
Varsayalım ki, yapılan emekli maaş artışı beklentileri karşıladı. Bunun hemen arkasından büyük bir enflasyonist baskı gelirse söz konusu artışın ne anlamı kalır.
Bu ülkede spekülatif fiyat artışları önlenemiyor. Kaldı ki, maliyet nedeniyle meydana gelmesi söz konu olan fiyat artışlarını önlemenin zaten imkânı yoktur.
20.11.2026 M.Sadullah SAĞLAM
