Dilencilik yardıma muhtaç olanların başka insanlardan para ve yiyecek istemesi ve geçimini bu yöntemle sağlayan kişiye denir. Dilencilere geri kalmış ülkelerde daha çok rastlanır.
Dilencilik bir meslek midir? İnsanlar durduk yerde el açarak ekmek parası toplarken ya da geçimini bu yöntemle sağlarken, sıkıntı nerededir.
İnsanlar anayasa da yazılı eşit haklarından gerçek anlamda yararlanıyorlar mı? Burası çok önemlidir.
Yoksulluk ve eşitsizliklerin sebebi tanrının takdiri değildir. Günümüz siyasetçileri ve din baronları kendi çıkar ve amaçları doğrultusunda din afyon gibi şırınga edilerek insanlar uyuşturulmaktadır.
O nedenle de,
Karnı tıka basa dolu bir adamın yanı başında bir başkası açlıktan ölmekte ise, ne yapalım tanrının dileği böyle, bu dünyada zenginler ve yoksullar olması gereklidir, der hale gelmişlerdir.
Oysa
Yoksulu doyurmamak, sömürü düzenini sürdürmek, köle anlayışını egemen kılmak, kutsal kitabı inkâr etmek ve tanrıya inanmamakla eş değerdir.
Ne yazık ki,
Dilencilik İslam coğrafyasına has bir olgudur. Devleti ele geçirenler yoksulların sorunlarını çözmek bir yana yoksulun sırtından beslenmeyi yeğliyorlar.
Sokaklarda el açarak dilenen insanları zabıta ve güvenlik güçleriyle topluyorlar yasak koyuyorlar, onların temel sorunlarını çözmüyorlar.
Alman-Fransız-İtalyan-İngiliz-İspanyol-Belçika-Norveç-İsveç vs. ülke vatandaşlarının sokaklarda dilendiğini hiç duydunuz ya da gördünüz mü?
Bir ulus ta insanlar el açarak dilenmeye mahkûm edilmişse, bu durumdan utanması gerekenler onlar değil, yönetenler olmalıdır.
Zira
Hayatta en değerli şeylerden biri de utanmaktır.
