3 Aralık Dünya Engelliler Günü münasebetiyle belki de en çok hatırlamamız gereken, özel insanların varlığını hatırlamak ve hatırlatmak istiyoruz.
Bu özel ve güzel insanları sadece yanımızda, yakınımızda olduklarında değil, özellikle bizim gibi siyasiler yaşamın her anında ve her alanında hatırlamamız, düşünmemiz gerekiyor.
AB Standartları kapsamında yapılan birtakım kanuni getirilerin, yaşamlarını kolaylaştırıcı uygulamaların yanında en büyük ihtiyacın sevgi olduğunu bilmemiz gerekiyor. Hepimiz kendimizi birer engelli adayı olarak görmeli, düşünmeliyiz.
Toplumsal bir yanılgı olarak maddi kazanımların mutluluk getireceğini zannederiz oysa özel insanlar maneviyatla daha çok mutlu olur.
Şehirde fiziki şartların her engelliyi düşünerek yeniden düzenlenmesinin yanında engelle sosyal yaşam alanlarınında olması gerektiğini bilmeliyiz.
Sadece otoparklarda düşünülen engeller, AVM’ lerde, sinemalarda, cafelerde vb. sosyal yaşam alanlarında da düşünülmeli. Birlikte, bir araya gelebilecekleri etkinliklerin toplumun genelinde katılımıyla yapılmaları gerekir.
Maalesef dünyadaki ve özellikle coğrafyamızdaki savaşların yarattığı fiziki ve ruhsal engelli yaratma ortamı da dünyanın sorumluluk alması gereken bir durumdur. Yeni engelli veya insan eliyle oluşacak olan engellilerin önüne geçilebilmeli.
Hassasiyetle ve sevgiyle bu güzel insanların özel gününü kutluyoruz, farkındalık yaratmak adına da üstümüze düşen sorumlulukları yerine getirirken cesaretle hareket edeceğimizin bilinmesini istiyoruz.
